Μπες μες στο καμπριολέ, πάμε για κάναν καφέ

Έχω να κάνω μια εξομολόγηση: καμιά φορά προτιμώ τον φτηνότερο καφέ από τον νοστιμότερο. Όταν πηγαίνω στη δουλειά παίρνω πάντα καφέ από τον Σάββα, καπουτσίνο με 1,5 ευρώ συν νερό. Δηλαδή ένα ευρώ, μόνο που δεν έχεις επιλογή να μην πάρεις το νερό. Μάρκετινγκ του καφενείου, στην κυριολεξία. Δεν είναι ο καλύτερος καπουτσίνο του σύμπαντος, αλλά πίνεται. Και, παρόλο που, σας βεβαιώ, δεν με χαλάει καθόλου να πίνω έναν πολύ πολύ καλό καφέ, δεν είμαι και ο Χάντσον Χοκ, να φτύνω το κάθε «ξέπλυμα», σε αναζήτηση του τέλειου καπουτσίνο.
Στη δουλειά επίσης κάνει καφέ και ο Θωμάς. Ομολογουμένως λίγο καλύτερο από του Σάββα, αν και όχι και σκάλες ανώτερο. Ας πούμε, αν του Σάββα παίρνει ένα 3, του Θωμά παίρνει ένα 3,2. Και οι δύο κάτω από τη βάση. Γιατί, όμως, τότε συνεχίζω να αγοράζω του Σάββα; ΟΚ, τον συμπαθώ λίγο παραπάνω. Λίγο πιο χαμογελαστός, λίγο πιο ειλικρινής η καλημέρα, μετράνε όλα αυτά. Περισσότερο από όλα, όμως, μετράει το 1,80 που στοιχίζει ο καπουτσίνο του Θωμά, ΧΩΡΙΣ νερό. Ουσιαστικά 80 λεπτά παραπάνω, για έναν καπουτσίνο καλύτερο κατά 0,2 με άριστα το 10, ε, δεν τα δίνω. Είμαι αρκετά γύφτισσα, μάλιστα, ώστε να υπολογίσω τι σημαίνει αυτό: 0,80 επιπλέον κάθε μέρα, πέντε μέρες την εβδομάδα, σημαίνει 4 ευρώ την εβδομάδα επιπλέον, για ένα 0,2 παραπάνω με άριστα το 10. Είκοσι ευρώ τον μήνα. Και αυτό ΑΝ πιω έναν καφέ μόνο μέσα στη μέρα, πράγμα που, επειδή είμαι τζάνκι, δεν συμβαίνει ποτέ.
Έχοντας στο μυαλό μου την παράλογη διαφορά τιμής από το ένα μπουγατσατζίδικο (μπουγατσάδικο;;;;) στο άλλο και γενικά τον παραλογισμό που δέρνει πόλεις σαν τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα στο θέμα του καφέ, βγήκα σήμερα να απολαύσω τη μέρα. Έκτος και αν ζείτε σε ένα μπουντρούμι με τσιμεντωμένα παράθυρα και καμία πρόσβαση στον έξω κόσμο, και δεν έχετε Θεσσαλονικιούς στο τουίτερ σας (για κάποιον λόγο οι Θεσσαλονικείς τουιτάρουν συνέχεια τον καιρό), μάλλον καταλάβατε ότι σήμερα για μερικές ώρες ήρθε η άνοιξη. Για να μην την προσβάλλουμε βάλαμε τα καλοκαιρινά μας και πήγαμε για καφέ. Λουσμένοι από ήλιο, ζέστη, μυρωδιές της άνοιξης και τον βόμβο του κόσμου που κατέκλυσε το κέντρο με όρεξη να απολαύσει αυτές τις αλκυονίδες – όσο κρατήσουν – καθίσαμε τους κώλους μας σε μια καφετέρια και παραγγείλαμε: έναν καπουτσίνο ζεστό και έναν φρέντο.
Ήρθαν μαζί με την απόδειξη.
3,50 ευρώ για τον ζεστό καπουτσίνο και 4,00 ευρώ για τον φρέντο.
Σταματήσαμε για λίγο να μιλάμε, και κοιτάξαμε καλά το ποτήρι με τον φρέντο. Ένα ψηλό ποτήρι, φαρδύτερο στο στόμιο από ό,τι στη βάση, είχε ήδη αρχίσει να ιδρώνει. Στεκόταν επάνω στο τραπέζι μας, δίπλα στο φτωχό φλιτζάνι που περιείχε το ζεστό ξαδερφάκι του και μας κοιτούσε όλο αναίδεια. Με ένα ύφος του στυλ «δεν θα με καταλάβετε ποτέ».
Κοιταχτήκαμε και λίγο μεταξύ μας. Ποτέ άλλοτε δεν είχα κατανοήσει περισσότερο από εκείνη τη στιγμή την αξία του πάγου. Γιατί, προφανώς ήταν ο πάγος που έκανε τη διαφορά. Τέσσερα παγάκια, στημένα σε άψογο σχηματισμό το ένα πάνω από το άλλο, άλλαζαν με τρόπο μαγικό ένα φτωχό αφέψημα των 3,50 ευρώ σε ένα ποτό (γιατί έτσι ήταν χτυπημένο στην απόδειξη) των 4,00. Κοιτάξαμε ο καθένας αυτό που είχε παραγγείλει. Εγώ ένα φτωχομπινεδιάρικο ζεστό καπουτσίνο, που τώρα μου φαινόταν λίγο και συνηθισμένος, ενώ ο κύριος Μαριονέτας ένα ψηλό, περήφανο, μοντέρνο ποτό, που σαν να λαμπύριζε λίγο στο φως του φλεβαριάτικου ήλιου.
Μου ήρθε στο μυαλό η περίοδος που μέναμε στη Φλωρεντία. Η Φλωρεντία είναι ίσως – όχι ίσως, βγάλε το ίσως – η ακριβότερη πόλη της Ιταλίας. Το σπίτι όπου μέναμε έφτανε ίσως τα 400 χρόνια σε ηλικία, αλλά και πάλι η γλυκιά ξαδέρφη μου που το πλήρωνε έδινε κοντά δύο βασικούς μισθούς για ενοίκιο. Ήταν λίγο πάνω από το Παλάτσο Πίττι, δέκα λεπτά με τα πόδια από την Πιάτσα ντελ Ντουόμο, αν πας με το πάσο σου και βλέπεις και βιτρίνες. Κι όμως. Κάθε πρωί παίρναμε έναν καπουτσίνο, δύο γλυκά και νερό για πρωινό. Κάθε πρωί πληρώναμε 4,5 ευρώ. Δεν τα λυπόμασταν, γιατί ξέραμε πως στη Θεσσαλονίκη θα πληρώναμε τα διπλάσια.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s