Βρεγμένο το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, αλλά όχι… μούσκεμα

Είναι εκείνη η γοητεία μιας πόλης που κρύβεται πίσω από τα σύννεφα και τις σταγόνες της βροχής που μαγεύει πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο. Το κατάλαβα αυτό σήμερα, καθώς περπατούσα μες στη μουντάδα για να κατέβω προς το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ. Η βροχή δεν σταμάτησε καθόλου όλη τη μέρα, τα σύννεφα έκαναν το μεσημέρι να φαίνεται σαν αργά-το-απόγευμα και ο κόσμος λιγοστός στην παραλιακή. Κι όμως, η Θεσσαλονίκη δύσκολα χάνει τη σαγήνη της.
Το διαπίστωσα καθώς περπατούσα κάτω από την ομπρέλα μου – ναι, με τα δόντια μου να χτυπάνε από την υγρασία – καθ’ οδόν για το λιμάνι. Το 14ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης ξεκίνησε την Παρασκευή και γέμισε πάλι με κόσμο το λιμάνι, το Ολύμπιον αλλά και τα καφέ της πόλης. Αν είστε από εκείνους που λένε «εμένα μου τη δίνουν οι ψευτο-διανοούμενοι με τα φουλάρια και τα περίεργα κουρέματα» να ξέρετε ότι για ένα πείσμα χάνετε μια πολύ καλή ευκαιρία να έρθετε σε επαφή με το έργο δημιουργικών μυαλών από όλον τον πλανήτη.
Το ίδιο ισχύει και για το Φεστιβάλ Κινηματογράφου.
Όχι, δεν είναι όλα  τα ντοκιμαντέρ καλά. Αργά το απόγευμα του Σάββατου είδαμε ένα ντοκιμαντέρ- ελληνικό –, το οποίο δεν πρόσφερε σε κανέναν τίποτα. Από όπου και αν το ξεκινούσε ο δημιουργός και όπου και αν το τελείωνε, θα ήταν το ίδιο, μιας και δεν είχε αρχή, μέση και τέλος. Δεν κατέληξε σε κανένα συμπέρασμα, δεν απέδειξε τίποτα, ενώ κατά τη διάρκεια των 81 (ναι, ναι) λεπτών που παιζόταν χάθηκε παντελώς η μπάλα, το νόημα και κάθε είδους συνέχεια. Και διαβάζοντας την περιγραφή στο βιβλιαράκι, μπερδευτήκαμε εντελώς. Άλλά λόγια να αγαπιόμαστε.
Αυτό, όμως, είναι μια εξαίρεση και μην την αφήνετε να σας αποθαρρύνει. Πάρτε το πρόγραμμα και βρείτε τι σας αρέσει. Αν με ρωτάτε, ρίξτε μια ματιά στο τμήμα Ανθρώπινα Δικαιώματα ή Όψεις του Κόσμου, πάντα έχει κάνεις κάτι να μάθει από αυτές τις προσπάθειες.

Urban Survivors - Humanitarian Challenges of a Rising Slum Population

Σήμερα το μεσημέρι εγκαινιάστηκε και η εξαιρετική έκθεση των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, Urban Survivors – Επιβιώνοντας στις παραγκουπόλεις του κόσμου, στον χώρο του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης στο Λιμάνι. Πρόκειται για μια σειρά φωτογραφιών από τις μεγαλύτερες παραγκουπόλεις του κόσμου, στη Ντάκα, το Καράτσι, το Γιοχάνεσμπουργκ, το Πορτ-ο-Πρενς και το Ναϊρόμπι, μια απεικόνιση της καθημερινότητας και των αναγκών των ανθρώπων που ζουν εκεί και των αναγκών που ανακύπτουν μέρα με την ημέρα. Γίνεται σαφής η μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλουν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα αλλά και άλλες οργανώσεις για να βοηθήσουν εκατομμύρια ανθρώπους, και ίσως μας δώσει ένα χεράκι να θέσουμε σωστά τις προτεραιότητές μας. Λέω εγώ τώρα…
Περάστε μια βόλτα, η είσοδος είναι δωρεάν. Πάρτε και το πρόγραμμα.

Advertisements

4 responses

  1. «14th Thessaloniki Documentary Festival began Friday»

    Woo hoo!! Well, kinda. Sounds like what you saw was not so great according to Google Translate, except for the documentary «Urban Survivors – Humanitarian Challenges of a Rising Slum Population» and the Doctors Without Borders «reportage» (as it’s said in français), which GT says you said was «a series of photographs of the largest slums in the world, Dhaka, Karachi, Johannesburg, Port-au-Prince and Nairobi, a depiction of everyday life and needs of people living there and the needs that arise day the day. It becomes clear that great effort of Doctors Without Borders and other organizations to help millions of people, and maybe give us a helping hand to put our priorities right.»

    Well, I can say: δεξιά! to that. (I sure hope GT translated «right on!» correctly, lol).

    I’m glad that there are things like film festivals still going on, glad that the city is sounding beautiful in the rain. I’m glad you are getting out to do this stuff, Marionette. 😉

    • WAS getting out to do stuff, i’ve been locked up inside today due to the stupid flu! but i’m not doing that anymore, it’s boring! i’m going out tomorrow, no matter what 😀
      The DWB (or MSF) thing was actually an exhibition set up by the organization and the festival and it was awesome. The documentary, on the other hand, not so much! I missed a documentary on iranian women today and i hate the stupid flu for that! I’ll be in full festival mode tomorrow (hopefully!)
      Thessaloniki’s two festivals (film & documentary) are well-known and not half-bad either! they’re no cannes or even tribeca, but they’re good. worth checking out (hint hint!)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s