Γιατροί Χωρίς Σύνορα, ακόμη και από τον καναπέ μας

«Εσείς είστε υπεύθυνοι, όσο εμείς οι γιατροί, για τις ζωές που σώζονται στο πλαίσιο του έργου των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Τους κάνετε να χαμογελάνε πάλι από την αρχή, τους δίνετε ελπίδα για να συνεχίσουν». Τα λόγια αυτά ανήκουν στην Ευτέρπη Χουρίδου, γενική χειρουργό των Γιατρών Χωρίς Σύνορα και άρτι αφιχθείσα από αποστολή της οργάνωσης στο Πακιστάν. «Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να φτάσουν εδώ για να το κάνουν κι εσείς δεν μπορείτε να τους φτάσετε εκεί που είναι. Σαν μεσάζοντας, λοιπόν, εκπροσωπώντας όλους αυτούς τους ανθρώπους σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για όσα έχετε κάνει».
Σε εκδήλωση που οργάνωσε την Τετάρτη το απόγευμα το ελληνικό σκέλος της διεθνούς οργάνωσης στη Θεσσαλονίκη, εθελοντές που προσφέρουν από διάφορα πόστα, δωρητές αλλά και μέλη της διοίκησης της οργάνωσης υπογράμμισαν την τεράστια σημασία της εθελοντικής προσφοράς, είτε σε επίπεδο προσφοράς εργασίας, είτε με τον οβολό του κάθε ιδιώτη, ακόμη και με την ελάχιστη συνεισφορά. «Εσείς είστε ο πρώτος κρίκος της αλυσίδας», ανέφερε η κ. Χουρίδου. «Εσείς μας βοηθάτε να κάνουμε όσα κάνουμε», τόνισε. Εξάλλου, όπως υπογράμμισε δείχνοντας φωτογραφίες από τις εννέα αποστολές στις οποίες συμμετείχε από το 2008, «θέλω να αισθανθείτε ό,τι δείτε σαν δικό σας. Στην ουσία όλα αυτά που κάνουμε εμείς εκεί τα κάνουμε λόγω της δικής σας προσφοράς. Αυτοί οι ασθενείς είναι δικοί σας ασθενείς, αυτά τα χειρουργεία είναι δικά σας χειρουργεία. Μέχρι και τα ρούχα που φοράμε μέσα στα χειρουργεία και τα παπούτσια μας».
Κάπως έτσι έχει, πράγματι, η κατάσταση, μιας και η οργάνωση, για να διαφυλάξει την ανεξαρτησία της και να ορίζει η ίδια τη διάθεση των κονδυλίων της, έχει πολύ αυστηρούς κανόνες αναφορικά με τη χρηματοδότησή της. Οι πρόσφορες και οι δωρεές που δέχεται προέρχονται σχεδόν στο σύνολό τους από ιδιώτες, ενώ σε περίπτωση που δεχθεί κάποια θεσμική προσφορά, αυτή δεν μπορεί να ξεπεράσει το 20% του συνολικού ποσού που θα συγκεντρωθεί. Φέτος, μάλιστα, στην Ελλάδα, σύμφωνα με την πρόεδρο του ελληνικού τμήματος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, Ιωάννα Παπάκη, το 100% των χρημάτων που συγκεντρώθηκαν προέρχονταν από ιδιώτες.

Γενόσημα
To κλείδωμα των πατεντών για 20 – πλέον – χρόνια δυσκολεύει πολύ τις ανθρωπιστικές οργανώσεις στην προσπάθειά τους να θεραπεύσουν όσο περισσότερες ασθένειες με τους περιορισμένους πόρους που διαθέτουν. Πολλές φορές οι φαρμακοβιομηχανίες, οι οποίες, πάντως, δαπανούν τεράστια ποσά στην έρευνα και την παραγωγή φαρμάκων, όταν λήξει μια πατέντα αλλάζουν λίγο τη σύσταση του φαρμάκου και αιτούνται νέας πατέντας, ουσιαστικά «φυλακίζοντας» μια θεραπεία για δεκαετίες σε κόστη απαγορευτικά, ιδιαίτερα για τους φτωχότερους πληθυσμούς. Σύμφωνα με την κ. Παπάκη, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα έχουν ξεκινήσει καμπάνια για την πρόσβαση στα βασικά φάρμακα, για τη χρήση, δηλαδή, των αντιγράφων φαρμάκων, με αποτέλεσμα το κόστος να μειώνεται δραματικά. Όπως είπε, χαρακτηριστικά, η χρήση αντιρετροϊκών φαρμάκων για έναν ασθενή με HIV/AIDS στοίχιζε ετησίως 2.000 δολάρια, ενώ τώρα το κόστος αυτό έχει πέσει στα 150 δολάρια. «Σε ό,τι αφορά την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων, ουδέποτε τέθηκε κάποιο ερωτηματικό. Θα ήταν προβληματικό, ως παγκόσμια ιατρική οργάνωση, να χρησιμοποιούσαμε δεύτερης κατηγορίας ή αναποτελεσματικά φάρμακα. Όλα τα φάρμακα που προμηθευόμαστε περνάνε από όλους τους ποιοτικούς ελέγχους και από τα στάνταρ του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας», πρόσθεσε.

Όλοι μπορούν να συνεισφέρουν
Όπως υπογράμμισε ο Τασος Γραικός, εθελοντής τεχνικός, δεν είναι απαραίτητο να είναι κανείς γιατρός για να γίνει εθελοντής στην οργάνωση. Όλες οι ειδικότητες είναι απαραίτητες, ώστε μια αποστολή να προχωρήσει όπως πρέπει. «Έχουμε τεχνικούς, οικονομολόγους, ψυχολόγους, κοινωνιολόγους και τα πάντα στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα. Οι γιατροί μόνοι τους, χωρίς αυτοκίνητα, χωρίς ρεύμα, χωρίς προστασία, χωρίς προμήθειες, εργαλεία και φάρμακα δεν θα μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα», ανέφερε ο κ. Γραικός. Παρότι το βασικό έργο ανήκει στους γιατρούς, οι τεχνικοί δρουν υποστηρικτικά και επιτελούν ζωτικής σημασίας έργο για τη συνέχιση των αποστολών. Πρόσφατα απαιτήθηκε η συμβολή ψυχολόγων για την υποστήριξη ενός πατέρα, η ιστορία του οποίου δεν δημοσιοποιήθηκε από τα μέσα ενημέρωσης. «Ένα παιδί περίπου δέκα ετών από το Ιράν και η μητέρα του πέθαναν από το κρύο στον Έβρο, επειδή ο πατέρας προσπαθώντας να τους σώσει συνελήφθη από την αστυνομία και λόγω έλλειψης μεταφραστή δεν έγινε κατανοητός από τις αρχές». Οι δύο άτυχοι μετανάστες έμειναν για τρεις μέρες στο κρύο και βρέθηκαν νεκροί. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα προσέφεραν βοήθεια στον πατέρα, τόσο ψυχολογική όσο και διαδικαστική, ώστε να μπορέσει να πάρει τις σορούς της συζύγου και του γιου του για να τους κηδέψει.
«Όταν βρίσκεσαι σε μια εμπόλεμη ζώνη, πολλές φορές νιώθεις μοναξιά και φόβο», τόνισε η κ. Χουρίδου. «Παίρνεις, όμως, κουράγιο από τους ανθρώπους που συναντάς εκεί, γιατί βλέπεις πως εκείνοι, παρότι υποφέρουν όσο υποφέρουν, γαντζώνονται στη ζωή και έχουν το κουράγιο και την ελπίδα για να συνεχίσουν». Από την πλευρά του, ο κ. Γραικός υπογράμμισε πως «αυτό που ήθελα να δώσω όταν άρχισα να συνεργάζομαι με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα ήταν ένα κομμάτι από την ευτυχία μου. Μεγάλωσα πολύ όμορφα, είχα ευτυχισμένα παιδικά χρόνια, κατάφερα και σπούδασα και έγινα ό,τι καλύτερο μπορούσα να γίνω. Ήθελα, λοιπόν, να δώσω πίσω ένα κομμάτι από την ευτυχία μου».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s