Slaughterhouse- Five

Και η σφαγή συνεχίζεται…

[edit]

Ήταν μια φορά κι έναν καιρό μια φάρμα. Όχι, δεν θα πω «φάρμα», την έχουν πει έτσι άλλοι και δεν θα ήθελα η δική μου οπτική γωνία να μπλεχτεί με  άλλων. Ήταν μια φορά κι έναν καιρό… κάτσε, πρέπει να το σκεφτώ λιγάκι. Δεν είναι εύκολο να βρεις κάτι, πέραν της φάρμας των Ζώων, που να μοιάζει με μια μικρή κοινωνία, όπου: το κάθε μέλος πιστεύει ότι, εφόσον προσφέρει το καλύτερο που μπορεί, ο νόμος το προφυλάσσει από τη σφαγή. Ωστόσο κάτι τέτοιο να αποδεικνύεται αποκύημα της φαντασίας μυθοπλάστη ικανότερου του Αισώπου, με αποτέλεσμα επίλεκτα μέλη να εξοστρακίζονται/θυσιάζονται παρά τη θέλησή τους ώστε να σωθούν κάποιοι άλλοι. Η επιλογή, δε, αυτών, να γίνεται με βάση άκρως υποκειμενικά και αμφιλεγόμενα – αμφισβητήσιμα κριτήρια.

Όστις μπορεί να σκεφτεί μια καλύτερη μεταφορά από τη «φάρμα των Ζώων» ή το «σφαγείο», παρακαλώ, το σχολιάζειν εστί βοηθείν.

Advertisements

4 responses

  1. Ήταν μια φορά κι έναν καιρό ένα… σούπερ μάρκετ (;). Εκεί το κάθε προϊόν ήθελε να είναι το καλύτερο προϊόν και να το αγοράζουν οι πελάτες. Εάν ήταν αρκετά ‘καλό’, κέρδιζε ολόκληρο διάδρομο για πάρτη του. Εάν όχι, πήγαινε κατευθείαν στην αποθήκη όπου μούχλιαζε και πέρναγε η ημερομηνία ζωής του. Στο τέλος, τα καρτελάκια ήταν διαφορετικά, αλλά όλα τα προϊόντα ήταν τα ίδια. Οι καταναλωτές ήταν ευχαριστημένοι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s