Τρεις λαλούν και ένας που πριν χόρευε τώρα σηκώθηκε κι έφυγε

Image snatched from http://glaykidarling.com Τουλάχιστον από εκεί την πήρα εγώ, τώρα ποιανού είναι αρχικά, ιδέαν δεν έχω

Θυμάμαι όταν μπορούσα να βάλω δύο σκέψεις στη σειρά χωρίς να βρίσω κάποιον. Ωραίες εποχές, γεμάτες παγωτό, κυνήγια θησαυρού, λάστιχο, σκοινάκι και κρυφτό. Και τώρα παίζουμε κρυφτό, αλλά κυρίως τα φυλάω εγώ.

Είπα «παγωτό» και θυμήθηκα παρουσίες μέσα στο χώρο, οι οποίες με κατέτρεχαν για χρόνια, σαν θερμίδες από παγωτά που κόλλησαν εκεί στο «ψωμάκι» και όσο και αν χτυπιέμαι στην κωπηλατική, παραμένουν γαντζωμένες for dear life. Ευτυχώς φαίνεται ότι κερδίζει έδαφος η υγιεινή διατροφή και αντιλαμβάνονται όλο και περισσότεροι πόσο κακό κάνει ένα αθώο παγωτό στην υγεία. Εγώ, από την άλλη, ανακάλυψα τις πλαστικές. Ποιος με πιάνει! (όχι, αλήθεια, ποιος με πιάνει;;)

Προβληματίστηκα από τη δήλωση μιας υποψήφιας δικαστίνας/εκκολαπτόμενης κουκουλοφόρου, πως γνωρίζει όλους τους «λαθρομετανάστες». Τουλάχιστον έτσι το εξέλαβα εγώ. Όπως και να ‘χει, είναι άκρως ενδιαφέρουσα η, εκ βαθέων ανάλυσή της του φαινομένου. Κανείς τους, λέει, δεν θέλει να ενσωματωθεί πλήρως στην ελληνική κοινωνία, ενδιαφέρονται περισσότερο να ζουν ζωές παραβατικές, να ληστεύουν και να σκοτώνουν, καθώς εδώ είναι πιο εύκολο από ό,τι ήταν στις πατρίδες τους. Εντυπωσιακό το γεγονός πως είναι πιο δύσκολο να σκοτώσεις στο Αφγανιστάν, άρα μήπως να πάμε εκεί για να είμαστε πιο ασφαλείς; Όπως και να έχει το πράγμα, θα δεχτώ τώρα εκείνες τις προσφορές για μια νέα υπηκοότητα, ευχαριστώ πάρα πολύ.

Στην ίδια παρέα (μα πώς πέφτω πάντα σε τέτοια τραπέζια;) καθηγήτρια δήλωσε πως τα δύο φύλα έχουν σαφώς διακριτούς ρόλους και, παρόλο που δουλεύει 14 ώρες την ημέρα, της αρέσει να επιστρέφει στο σπίτι και να βρίσκει τον φίλο της να την περιμένει για να του δώσει τις παντόφλες και να του μαγειρέψει. Τα Σαββατοκύριακά της, δε, είναι κλεισμένα, για να καθαρίσει, μόνη της. «Είναι αντιαισθητικό ο άντρας να κάνει δουλειές, αν έβρισκα τον άντρα μου να πλένει πιάτα θα τον χώριζα». Δεν είναι η γυναίκα ίδια με τον άντρα, έχει περισσότερες αντοχές και κατασκευάστηκε για να δουλεύει σκληρά και μετά να κρατάει μόνη της το σπίτι. Να είναι καλή νοικοκυρά και να υπακούει τον άντρα του σπιτιού. Κάπου μια σουφραζέτα πήδηξε στη φωτιά, η Κουήνι έσκισε τα πτυχία της και η μαμά μιας καθηγήτριας σήκωσε τα αρθριτικά της δάχτυλα και με προσπάθεια σχημάτισε το σήμα της νίκης.

Της λεωφόρου Νίκης.

υγ. Μόλις μου φώναξε η Χατζηβασιλείου «ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΜΠΑΛΑ» και πέταξα από τα χέρια μου το ποτήρι με το τσάι για να βρω τη μπάλα. Μπάλα δεν βρήκα, πρέπει, όμως, να βρω γρήγορα τη σφουγγαρίστρα, πριν ξυπνήσει ο κ. Μαριονέτας και δει τον χαμό που προκάλεσε το ξαφνικό ξέσπασμα της τηλεπερσόνας, και της ζητήσει να έρθει να σφουγγαρίσει. Γιατί είμαστε τόσο κουλ σε αυτό το σπίτι, με ανεπτυγμένο το αίσθημα δικαίου.

Advertisements

12 responses

  1. Καλά, έτσι με βοηθάς να ξεκινήσω το πρωινό μου; Μπράβο. Συγχαρητήρια. xP

    («σήκωσε τα αρθριτικά της δάχτυλα και με προσπάθεια σχημάτισε το σήμα της νίκης» Έπικ ατάκα.)

    Επίσης: πού τις βρίσκεις αυτές τις παρέες; (Να ξέρω ν’ αποφεύγω την περιοχή δηλαδή…

  2. Ωραία τα κάνατε τα comments σας, έτσι με τα κουτάκια, το ένα μέσα στο άλλο! Σαν αντικρυστοί καθρεύτες μου φαίνονται για κάποιο λόγο (ξέρω πως έχω κάνει δύο ορθογραφικά λάθη στη πρόταση, αλλά δεν είμαι σίγουρη που)!
    Αρχικά, μαριονέττα μου, σε είχα για πιο επαναστατική. Θα περίμενα σε τέτοια παρέα απλά να σηκωθείς και να φύγεις χωρίς να πεις κουβέντα. Απαξιωτικά.
    Δεύτερον, εσύ δεν έλαβες μέρος στη συζήτηση; Ή απλά έβαλες να παίζει επισόδειο του Βιγκ Βανγκ Θίορυ στο μυαλό σου;
    Τέλος, στην παρέα ήταν και ο κύριος Μαριονέττας; Πολύ θα ήθελα να τον δω εκεί ανάμεσα, έτσι ήρεμος που είναι… Χιχιχιχιχιχι….

    • ΛΟΛ ρε!
      Πρώτον, η επαναστατικότητά μας εξαντλείται στην ορθογραφία. Τα γράφουμε όλα όπως θέλουμε, κι αν μας ζητήσουν τον λόγο, τους παραπέμπουμε στον κύριο Παύλο (θυμίστε μου να σας πω αυτή την ιστορία)
      Δεύτερον, η επαναστατικότητά μου εξαντλήθηκε στην ορθογραφία, οπότε απλά άκουγα με το στόμα ανοιχτό! Ο Σέλντον Κούπερ μέσα μου σκεφτόταν το πείραμα με τα νετρίνα.
      Τέλος, όχι, ευτυχώς γι’ αυτόν, ο κ. Μαριονέτας ήταν στη δουλειά και γλίτωσε! Αλλά τον φαντάζομαι δίπλα μου να με κοιτάζει όλο αγωνία, με ένα βλέμμα “σε παρακαλώ, μην τα κάνεις όλα λίμπα, ας φύγουμε μια φορά με αξιοπρέπεια από ένα μαγαζί!”

  3. δυστυχώς πέφτω πολύ συχνά και εγώ σε τέτοιο κόσμο…αλλά τι να κάνεις…κάποιοι από αυτούς μερικές φορές είναι και οι γονείς μας.

    Αλλά το σημείο που μπορείς να είσαι ακοινώνητος είναι λίγο περιορισμένο. Οπότε τρίβεις στρατηγική την βλακεία στην μούρη του άλλου και ελπίζεις να είναι αρκετά έξυπνος για να το πιάσει, να του τρυπήσει το μυαλό σαν σκουλήκι και κάποια μέρα να κάνει ένα μικρό βήμα αλλαγής.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s