Χωρίς κανέναν λόγο: κυρίες και κύριοι, ο Ray Bradbury

Να ξεκαθαρίσω κάτι από την αρχή: αυτό το ποστ το κάνω απλά για να αναφερθώ σε έναν μεγάλο συγγραφέα. Αυτές τις μπούρδες ότι πέθανε εγώ δεν τις χάφτω, πολύ απλά γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν πεθαίνουν ποτέ. Και μετά από τον Ντάγκλας Άνταμς και τον Κερτ Βόνεγκατ, απλά δεν αντέχω άλλες απώλειες. Πέθανε και ο Αθηνόδωρος Προύσαλης και νομίζω ότι θα αρχίσω να πετάω πράγματα από τα παράθυρα. Λοιπόν, αποφασίζω ότι αυτό ήταν. Τελείωσε. Κανένας άλλος δεν πεθαίνει. Το κλείνουμε το μαγαζί και πετάμε τα κλειδιά. Έτσι, για να εξηγούμαστε.

Έτσι, αφού το ξεκαθαρίσαμε κι αυτό, ας συνεχίσουμε. Δεν θυμάμαι πότε ήταν η πρώτη φορά που έπιασα στα χέρια μου κάτι του Ray Bradbury. Δεν είμαι από αυτούς τους ανθρώπους που τους μένουν οι πρώτες φορές, σε φάση «ήμουν που λες στη δημοτική βιβλιοθήκη και πέρασε ένας γκόμενος δύο μέτρα με ένα πράσινο μάτι μαγεία και κάτι πλάτες αεροδρόμιο και μου άφησε ένα βιβλίο στα χέρια. Τον γκόμενο δεν τον παρατήρησα, όμως με τις πρώτες αράδες που διάβασα από το βιβλίο, ο συγγραφέας χαράχτηκε για πάντα στη συνείδησή μου» και τέτοια. Εγώ θα θυμόμουν τον γκόμενο. Ξεκάθαρα.

Θυμάμαι, όμως, τη φορά που ένας από τους αγαπημένους μου συγγραφείς μπήκε πλάι-πλάι με το αγαπημένο μου συγκρότημα. Ήταν όταν για εκατοστή χιλιοστή φορά έπαιζα στα χέρια μου το βιβλιαράκι από το limited edition του Amnesiac που το είδα: εκεί στο καρτελάκι το σαν-βιβλιοθήκης πάνω αριστερά, ένα ρέφερενς στο Fahrenheit 451.

Εκεί, λέμε, πάνω πάνω στο καρτελάκι, πάνω από την κόκκινη ημερομηνία. Το είδες; Έτσι μπράβο

Το στήθος μου φούσκωσε από περηφάνια και η καρδιά μου έχασε έναν χτύπο (ναι, missed a beat, πόσο αγγλομαθής!). Αυτές τις φορές θυμάμαι εγώ, και όχι τις πρώτες. Τις στιγμές τις πολύ σημαντικές, που μετράνε. Ωστόσο, εδώ που τα λέμε, τα βιβλία του Bradbury είχαν όλα στιγμές που μετράνε. Γιατί, αν με ρωτάς, πρόκειται για έναν συγγραφέα που πήρε την επιστημονική φαντασία – την οποία όλοι αγαπάμε ούτως ή άλλως, ε; Ε;; – και την πήγε ένα βήμα πιο πέρα. Την εμβάθυνε, την κοινωνικοποίησε, ρε φίλε, την εξανθρώπισε. Θα μου πεις, εξανθρωπίζεται η επιστημονική φαντασία; Διάβασε το F451. Διάβασε μετά και το The Martian Chronicles. Κατάλαβες τι εννοώ;

Καλό είναι, λοιπόν, να διαβάσεις όλα τα ποστς σε όλα τα μπλογκς για τον Bradbury. Πάνω από όλα, όμως, να διαβάσεις βιβλία. Και όχι μόνο τα δικά του, αλλά και άλλα βιβλία. Όλα τα βιβλία. Γιατί το πρώτο και κύριο που ήταν ο Bradbury είναι «ερωτευμένος με τα βιβλία». Όπως τόνισε και κάποιος σε ένα από τα χι-στη-νιοστή αφιερωματικά άρθρα που διάβασα (όχι γιατί πέθανε, για κάποιον άγνωστο λόγο άρχισαν όλοι να γράφουν αφιερωματικά για τον Bradbury, ποιος ξέρει τι τους έπιασε. Τι; Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς), ο Ray Bradbury δεν έγραφε απλά βιβλία: ζούσε βιβλία, ανέπνεε βιβλία. Αγαπούσε τα βιβλία, διάβαζε ασταμάτητα, και έγραφε με τέτοιο τρόπο που αυτή η αγάπη έλαμπε σε κάθε λέξη. Κάθε του βιβλίο θέλεις να το πάρεις αγκαλιά, να το χαϊδέψεις, να το φιλήσεις και να του πεις «μην ανησυχείς, όλα θα πάνε καλά». Για όσους θέλουν να λένε ότι «γράφουν», το πάθος του Bradbury για την φαντασία, τη μυθοπλασία, τη σφαίρα εκείνη στην οποία γεννιούνται και ωριμάζουν οι καλές ιστορίες αποτελεί αστείρευτη πηγή έμπνευσης και σεβασμού. Και σε διαβεβαιώ, άνθρωπος που αγαπάει τόσο τη δουλειά του, δεν μπορεί παρά να την κάνει καλά. Και την έκανε καλά. Ε… δηλαδή, την ΚΑΝΕΙ καλά! Ουφ, μπερδεύτηκα…

Advertisements

5 responses

  1. Χεχε είναι ο μόνος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας που μπορώ να σκεφτώ που δεν μου αρέσει σχεδόν καθόλου. Το martian chronicles ειδικά με τσαντισε απίστευτα. :-/ βέβαια αυτή είναι απλά η ταπεινή μου γνώμη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s