Foo Fighters η φωτοπανδαισία

Δόξα και τιμή σε αυτόν που εφηύρε τη φωτογραφία (σύμφωνα με τη γουικιπίντια, μάλιστα, οι πρώτοι που το σκέφτηκαν ήταν, λεει, ένας κινέζος, ο Μο Ντι ή Μόζι, και ο Αριστοτέλης και ο Ευκλείδης, κοίτα να δεις!). Χάρη σε αυτούς, εδώ και τρεις μέρες καθόμαστε και χαζεύουμε ξανά και ξανά τη συναυλία των Foo Fighters. «Αχ, ναι, η ουρά για τις τουαλέτες», «αχ, εκεί που έκατσα και λέρωσα το παντελόνι μου» (duh!), «αχ, το παιδάκι!!», «αχ, τότε που ο Ντέιβ ανέβηκε στα ντραμς», «αχ», «αχ», «ααααααααααααααχχχχχχχχ»!

Ε, πάρε μια ιδέα!

Κάθε ταξίδι στην Ιταλία ξεκινάει με στάση για πίτσα. Βγάζω πίτσες από τα αυτιά όταν φταρνίζομαι, το λέω αλήθεια!

Ο δρόμος προς το Ούντινε ανοιχτός, ο ουρανός καθαρός, όρτσα τα πανιά στο 500αράκι και φύγαμε για τους Φους!

Φύση γύρω από το Ούντινε. Δεν φαντάζεσαι. Ό,τι και να σου πω είναι λίγο!


Το θέμα είναι… ποιος τα κοιτάζει αυτά;; ΠΟΎ ΕΊΝΑΙ Η ΒΊΛΑ ΜΑΝΙΝ;;;;

Πού να ηταν, λίγο πιο κάτω ήταν, αλλά άντε να ηρεμήσεις δύο Έλληνες που ψάχνουν κάτι! Όχι «το χάσαμε!», όχι «αλλού έπρεπε να στρίψεις», όχι «την Ιταλία και τις κυκλικές πορείες της μέσα», και άλλα τέτοια! Τελικά συνειδητοποιήσαμε πως επί πολλή ώρα πηγαίναμε μια σειρά αυτοκινήτων όλοι μαζί, και καταλάβαμε πως πάμε όλοι στη συναυλία, γι’ αυτό ηρεμήσαμε λίγο!

Και πάνω που ηρεμήσαμε… Φτάσαμε! Συνειδητοποιήσαμε πως η αναζήτηση είχε φτάσει στο τέλος της όταν σταμάτησαν όλοι οι μπροστινοί και άρχισαν να ψάχνουν για παρκάρισμα στη μέση του πουθενά! Κάναμε κι εμείς το ίδιο και αρχίσαμε να ανεβαίνουμε έναν δρόμο που φαινόταν ατελείωτος!

Όλα τα σημάδια έλεγαν: «συναυλία προς τα εκεί» (ή κάτι τέτοιο!)

Η ουρά ήταν τόσο τρομακτική, που χρειαστήκαμε δύο μπύρες και δύο πανίνι για να πάρουμε θάρρος και να μπούμε μέσα!

Τελικά, όμως, δεν ήταν τόσο τραγικά τα πράγματα! Η ώρα που μας πήρε για να φτάσουμε στα κάγκελα και τελικά να μπούμε μέσα ήταν λιγότερη από ό,τι, ας πούμε, χρειάζεσαι στην Ελλάδα για να φτάσεις στο ταμείο σε μεγάλο πολυκατάστημα ρούχων – διεθνής αλυσίδα, οικονομικά ρούχα, πολλή ουρά ρε φίλε! Στην Ιταλία συγκρίνεται με την ουρά στα Autogrill στον πάγκο του καφέ. Φρίκη!

[Edit: Βλέπεις τα χαρτάκια στα κάγκελα;; Μεταξύ άλλων λένε «οι φου φάιτερς σας ζητάνε να μην κάνετε στέιτζ ντάιβινγκ και όλα αυτά που συνηθίζονται στις συναυλίες, γιατί είναι επικίνδυνα και μπορεί να τραυματιστείτε» ή κάτι παρόμοιο. Έβγαλα τη φωτογραφία και νόμιζα ότι θα μεγαλώνει αρκετά για να μπορέσω να δω ακριβώς τι γράφει, αλλά φυσικά και κάτι έκανα λάθος και δεν γίνεται. Δεν βαριέσαι, πίστεψέ με, κάτι τέτοιο λέει]

Και, ναι, είμαστε μέσα στον χώρο! Το σαγόνι στο στήθος από αυτό που βλέπαμε, έτσι;
Αυτό είναι από τη μία πλευρά (από την πλευρά της σκηνής)

Και αυτό από την άλλη πλευρά (ε… την άλλη, όχι της σκηνής, ξες)

Και αυτή είναι η περίφημη ουρά για τις τουαλέτες. Να μην τα ξαναλέμε, κατάστημα, Autogrill, είχαμε πιει και μπύρες, ξεροκατάπιαμε και αρχίσαμε να εντοπίζουμε σκοτεινές γωνίες στον χώρο! Είχαμε και δύο ώρες οδήγηση για να επιστρέψουμε!

Μια άποψη της σκηνής από λίγο πιο κοντά. Δεν ξέρω αν φαίνονται καλά εδώ κάτω αριστερά, αλλά ήταν κάτι γερμανοί που έπαιζαν ένα πολύ επικίνδυνο ντρίνκινγκ γκέιμ! Φώναζαν «ΕΕΕΕΕΕ!!!» και έπιναν όλοι μαζί ένα τεράστιο ποτήρι μπύρας με τη μία. Μετά στο καπάκι πάλι ΕΕΕΕΕ! και μπύρα. Επικίνδυνο γιατί… ουρά, ρούχα, Autogrill, να μην τα ξαναλέμε!

Α, να και το παιδάκι. Ναι, είχε ωτοασπίδες, πόσο κουλ παιδάκι! Θα έχει να λεει όταν μεγαλώσει «εγώ δεν το θυμάμαι, αλλά οι γονείς μου όταν ήμουν μικρός με πήγαν σε συναυλία Foo Fighters! Εγώ, βέβαια, τώρα ακούω την κόρη της Emma Marrone, αλλά κάποτε, λεει, αυτοί ήταν ωραίοι!»

«Βρες σήμα, βρες σήμα, βρες σήμα, ΤΙΜ δώσε μου 3G, τι θα γίνει, θέλω Τουίτερ!»

Και σιγά σιγά, ο κόσμος μαζευόταν…

Μέχρι που χτύπησε το ρολόι 9:04μ.μ. Νταν!

**headbanging**

Τα παιδάκια αυτά δίπλα μας το χάρηκαν πάρα πολύ! Το κενό γύρω τους το βλέπεις;; Τόσο πολύ!

**headbanging** **tears**

Εδώ είναι που κανονικά θα έλεγα «Αδερφέ, του χρόνου Ελλάδα, ε;;», αλλά φέτος θα το αλλάξω το τροπάριο και θα πω: «Αδερφέ, μήπως να την καθιερώσουμε, μια Ιταλία το χρόνο;;»

Περιττό να πω πως ακόμη βλέπουμε αστράκια! Α, κι επειδή σε αγαπάω, πάρε και το αγαπημένο σημείο με το Monkey Wrench/Hey, Johnny Park! Με ακούς να ουρλιάζω, αν προσέξεις!

😀

Advertisements

2 responses

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s