The Amazing Spiderman

Το έχω πει και παλιότερα, θα το πω και πάλι: η Emma Stone είναι δώρο Θεού.

Να ξέρεις, το πρώτο πράγμα που θα της πω όταν συναντηθούμε (γιατί κοντοζυγώνει η ώρα που θα πάρει κι αυτή μια βίλα στη λίμνη Κόμο και θα είμαστε σχεδόν γειτόνισσες), είναι: Emma Stone, καλώς ήρθες στον κόσμο μας, χαιρόμαστε πολύ που είσαι εδώ, παρακαλούμε, βολέψου, πάρε ένα αναψυκτικό, κάτι για να φας, γιατί θα θέλαμε να μείνεις όσο το δυνατόν περισσότερο, μιας και, για να πω την αλήθεια, η παρουσία σου εδώ ομορφαίνει το τοπίο μας και κάνει τον χώρο λίγο πιο ευχάριστο.

Όπως, μάλλον, κατάλαβες, σήμερα είδαμε το The Amazing Spiderman και βγήκαμε από την αίθουσα με πολύ καλές εντυπώσεις. Πρόκειται για ένα πολύ καλό άγγιγμα σε μια ιστορία που, κακά τα ψέματα, έχει χιλιοειπωθεί. Έτσι, τίποτα πραγματικά δεν σε εμποδίζει από το να περάσεις δύο πολύ ευχάριστες ώρες. Ίσως αυτό έχει να κάνει με τη φρέσκια πνοή που δίνει στον ρόλο του συμπαθούς αραχνανθρώπου ο Andrew Garfield. Πιο αδέξιος και πιο περιθωριακός ακόμη και από τον Spiderman του Tobey Maguire, ο υπερήρωας είναι τζίνι στα μαθήματα – α, ναι, είναι και μαθητής, επίσης -, έχει έντονη την αίσθηση του δικαίου, είναι σκεητάς αλλά από αυτούς, ξες, τους ήσυχους, τους χαμηλών τόνων, τους λίγο σκοτεινούς awkward τύπους που αρχίζεις να εκτιμάς μόνο όταν έχεις ήδη φύγει από το λύκειο και βλέπεις ταινίες. Ξέρεις, σαν τον Patrick Dempsey στο Can’t Buy Me Love (το πήγα μακριά; Ναι, ε; Εντάξει, ξέχνα ότι το είπα!). Φυσικά και ρίχνει την Emma Stone (Gwen Stacy στην ταινία, δεν ξέρω αν το έχω ξαναπεί, αλλά τρελαίνομαι για το όνομα Gwen!), και τα δύο δεκαεπτάχρονα ζουν έναν έρωτα όλο τρέλα.

Μόνο που αυτή τη φορά αυτό δεν είναι στο επίκεντρο. Αυτός ο Spiderman γυρίζει γύρω από τα κενά που έχει αφήσει στην ψυχοσύνθεση του ήρωα η απουσία των γονιών του – και δη του πατέρα του, ένας τζίνιους που αν δεν είχε πεθάνει θα είχε σώσει τον πλανήτη από τις αρρώστιες και δεν συμμαζεύεται. Εξάλλου, η ταινία ξεκινάει με τον Πίτερ Πάρκερ μικρό και εξηγεί πώς κατέληξε να ζει με τον Θείο Μπεν (Martin Sheen) και τη Θεία Μέι (η πολυαγαπημένη yes-we-love-you-we-really-love you Sally Field). Αυτά τα κενά είναι που απασχολούν καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας, τη στιγμή που γύρω σου τεράστιες σαύρες κατασπαράζουν τη Νέα Υόρκη, ένας κλέφτης που μου μοιάζει στα πάντα (μέχρι και στα τατουάζ) γυρίζει τους δρόμους της πόλης και δεν ανακαλύπτεται με τίποτα, και η Emma Stone περιφέρεται με πολύ κοντές φούστες (τουλάχιστον στον αρχή, μετά σοβαρεύει!). Στα θετικά της ταινίας βάζω και τον Rhys Ifans, ο οποίος έχει διανύσει πολλά χιλιόμετρα από τον τρελό συγκάτοικο του Hugh Grant που πόζαρε στις φωτογραφικές μηχανές με μισό wedgie. Εδώ ενσαρκώνει έναν καλό, που γίνεται κακός, επειδή βουτάει λίγο βαθύτερα στις ανθρώπινες αδυναμίες και παρεξηγεί την ίδια την επιθυμία του να βοηθήσει εκείνους που το χρειάζονται. Ψιλοξεφεύγει, με λίγα λόγια – «ψιλό», σαν να λέμε η Celine Dion έκανε έναν ταπεινό γάμο, σε πολύ κλειστό οικογενειακό κύκλο.

All in all, μια πολύ καλή ταινία. Σαν να τις κάνουν όλο και καλύτερες τα τελευταία χρόνια! Αν μου έβαζες ένα πιστόλι στον κρόταφο και με υποχρέωνες να βρω κάτι άσχημο, θα έλεγα ότι δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να ξαναζήσουμε την ίδια ιστορία. Αλλά αυτό είναι, το λέω ξανά, με το πιστόλι στον κρόταφο. Αλλιώς καθόλου δεν με χάλασε.

Δύο θετικά υστερόγραφα: ο C. Thomas Howell σε surprise εμφάνιση. Πολύ μικρός ο ρόλος του, αλλά συγκινήθηκα που τον είδα. Αν δεν θυμάσαι ΓΙΑΤΙ συγκινήθηκα που τον είδα, η ηλικία σου κινείται σε απαγορευμένα για τα νεύρα μου επίπεδα και θα ήθελα να μην μου το γνωστοποιήσεις, ευχαριστώ πολύ!

Επιπλέον, η Gwen, ως γνήσιο φυσιολογικό δεκαεπτάχρονο, έχει ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΙ ΜΠΟΤΕΣ σε όλη την ταινία. Γιατί κι εγώ ένα ζευγάρι μπότες είχα στα 17, ρε φίλε! Αυτά που βλέπετε και σας κάνουν να νιώθετε σαν βλαμμένα, ότι όλες αλλάζουν ρούχα και παπούτσια σαν να απαγορεύεται από κάποιον νόμο να φορέσεις το ίδιο πράγμα δύο φορές, αυτό είναι ψέματα! Ακούς; Ψέματα!

 

Advertisements

2 responses

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s