5 Απριλίου: Η μέρα που πέθανε το grunge

layne-staley-headerΗ 5η Απριλίου είναι επισήμως η μαύρη μέρα του grunge. Γιατί αυτή ήταν η μέρα που ο χώρος έχασε δύο από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του. Ο ένας, ο Kurt Cobain. Ο άλλος, ο Layne Staley, φρόντμαν των Alice in Chains, η μοναδική φωνή του οποίου έσβησε το 2002 δίπλα σε ένα βουναλάκι κοκαΐνης και δύο πίπες για κρακ.

Ο Layne Staley δεν έζησε μια καλή ζωή. Ο ναρκομανής πατέρας του τους εγκατέλειψε όταν ο Layne ήταν μόλις έξι ετών, και το ότι του είπαν πως πέθανε δεν βοήθησε ιδιαίτερα. «Η ζωή μου [σ.σ. μετά από το διαζύγιο των γονιών του] έγινε ένας εφιάλτης, γύρω μου υπήρχαν μόνο σκιές» ανέφερε στην τελευταία συνέντευξη που έδωσε, μόλις τρεις μήνες πριν πεθάνει, στη δημοσιογράφο Αντριάνα Ρούμπιο από την Αργεντινή. «Κάποιος μου είπε στο τηλέφωνο πως ο πατέρας μου είχε πεθάνει, όμως η οικογένειά μου πάντα γνώριζε πως ήταν κάπου κι έκανε όλων των ειδών τα ναρκωτικά. Από εκείνο το τηλεφώνημα και μετά πάντα αναρωτιόμουν ‘πού να είναι ο πατέρας μου;’. Τον λυπόμουν τόσο πολύ και μου έλειπε. Εξαφανίστηκε από τη ζωή μου για 15 χρόνια».

Ο Layne πάντοτε γνώριζε πως είχε τη δημιουργικότητα και την ικανότητα να γίνει ροκ σταρ, και πίστευε πως μόλις γινόταν διάσημος, ο πατέρας του θα επέστρεφε. Έβαλε τα δυνατά του για να γίνει καλός μουσικός, και παράλληλα τον αναζητούσε κρυφά από την οικογένειά του. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, όμως, όσα μάθαινε για εκείνον δεν ήταν καλά, έτσι συγκέντρωσε το μυαλό του στη μουσική, η οποία αποδείχθηκε διέξοδος για την ψυχή του.
Παρότι έπαιζε σε διάφορες μπάντες από 12 ετών – και διάφορα είδη μουσικής, από funk μέχρι glam rock – ήταν η γνωριμία του με τον κιθαρίστα Jerry Cantrell που του άλλαξε τη ζωή. Ίσως ήταν το γεγονός ότι έγιναν πρώτα φίλοι και μετά… μουσικοί σύντροφοι εκείνο που συνέβαλε καταλυτικά στην ανεπανάληπτη μουσική επαφή τους. Ό,τι και αν ήταν, πάντως, αυτό που απογείωσε αυτή τη μουσική σχέση, είναι πλέον αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο τρόπος με τον οποίο συμπλήρωναν μελωδικά ο ένας τον άλλο είναι μοναδικός και αξιοσημείωτος.
Οι Alice in Chains γεννήθηκαν το 1987 και το Facelift κυκλοφόρησε το 1990. Ήδη ο Layne Staley είχε στραφεί στην ηρωίνη για να αντιμετωπίσει τους προσωπικούς του δαίμονες και να ξεπεράσει τον πόνο που του προκαλούσε η απουσία του πατέρα του. Γι’ αυτό και, όταν εκείνος εμφανίστηκε ξανά, το 1988, αφού είχε δει φωτογραφίες του Layne σε ένα περιοδικό, ξεκίνησε η πραγματική κατηφόρα. «Είπε πως ήταν καθαρός εδώ και έξι χρόνια», διηγήθηκε στη Ρούμπιο ο ίδιος ο Staley. «Και γιατί στο διάολο δεν εμφανίστηκε νωρίτερα; Στην αρχή ήμουν πολύ προσεκτικός. Μετά η σχέση άλλαξε. Ο πατέρας μου άρχισε πάλι να παίρνει ναρκωτικά. Πήραμε ναρκωτικά μαζί και βρέθηκα σε μια άθλια κατάσταση. Άρχισε να με επισκέπτεται κάθε μέρα και να κάνει μαζί μου ναρκωτικά. Ερχόταν μόνο για να βρει τη δόση του και αυτό ήταν όλο. Εγώ προσπαθούσα να ξεφορτωθώ αυτή τη συνήθεια κι ερχόταν αυτός ο άντρας και μου ζητούσε λεφτά για λίγη πρέζα».
O τρόπος με τον οποίο τον εκμεταλλεύτηκε ο πατέρας του υπήρξε η αρχή του τέλους.
Το 1992 οι Alice in Chains κυκλοφόρησαν το αριστουργηματικό Dirt. Σε αυτό το άλμπουμ ξετυλίγεται στην εντέλειά της η πραγματική έκταση της μοναδικότητας της φωνής του Layne Staley. Το βάθος της, η ποιότητά της, η σκοτεινή χροιά της, η μαγνητική ομορφιά της, η ικανότητά της να στοιχειώνει και να εκπλήσσει, σε συνδυασμό με το απόλυτα αρμονικό της συνταίριασμα με τα φωνητικά του Jerry Cantrell χάραξαν βαθιά το σημάδι τους στη μουσική σκηνή του Seattle. Λίγοι είναι εκείνοι που μπορούν να μιμηθούν τον τρόπο με τον οποίο τραγουδούσε – παρόλο που δεν είναι καθόλου λίγοι εκείνοι που προσπάθησαν. Μάλιστα, η τεχνική των «stacked vocals», που ο ίδιος ανακάλυψε, της τοποθέτησης, δηλαδή, της φωνής, σε δύο και τρία κανάλια ταυτόχρονα, ώστε να ακούγεται… περισσότερη, πρόσθεσε μια ακόμη νότα (pun intended) στα ήδη πολύ ιδιαίτερα φωνητικά του συγκροτήματος.

Το Dirt πούλησε περισσότερα από πέντε εκατομμύρια αντίτυπα και έβγαλε κομμάτια όπως το Would?, το Them Bones, το Down in a Hole. Ο Staley όμως συνέχισε να βυθίζεται σε ένα σκοτάδι, χωρίς να μπορεί να δει φως. Ο εθισμός του ήταν τόσο έντονος, που το συγκρότημα αποφάσισε να μην κάνει περιοδεία για την προώθηση του Jar of Flies, το 1994. Ακολούθησε μια μακρά περίοδος διακοπής, κατά την οποία το πρόβλημά του άρχισε να γίνεται γνωστό στο κοινό. Μόλις έναν μήνα μετά από τον θάνατο του Cobain, ο Staley ανέβηκε στη σκηνή, σε μια guest εμφάνιση στη συναυλία των Tool, υπερβολικά αδυνατισμένος, αδύναμος και φορώντας μια μάσκα του σκι. Πολλές ήταν οι φήμες που κυκλοφορούσαν γενικότερα εκείνο το διάστημα, μερικές πιο υπερβολικές από κάποιες άλλες, ωστόσο όλες με γενικό παρονομαστή την ανησυχία που προκαλούσε η συνεχώς επιδεινούμενη κατάστασή του.

Ο Staley έγραψε σχεδόν όλους τους στίχους του άλμπουμ Alice in Chains, που κυκλοφόρησε το 1995. Παρότι, σύμφωνα με όσους τον γνώριζαν, ήταν ένας πολύ ήσυχος, καλόψυχος και γενναιόδωρος άνθρωπος, ο χρόνιος εθισμός του τον έκανε νευρικό και δύσκολο στη συνεργασία. Σύμφωνα, πάντως, με τον Cantrell, παρότι υπήρχαν εντάσεις, το συγκρότημα παρέμεινε ενωμένο. «Περάσαμε τα εύκολα, θα περνούσαμε και τα δύσκολα. Δεν μαχαιρώσαμε ποτέ ο ένας τον άλλον στην πλάτη και δεν ‘ξεκατινιαστήκαμε’, όπως βλέπεις συχνά να γίνεται». Το 1996 το συγκρότημα έκανε το πολύ επιτυχημένο MTV Unplugged, μια εμφάνιση στο Saturday Night Live και το Letterman Show. Η τελευταία ζωντανή εμφάνιση του Staley ήταν στις 3 Ιουλίου 1996, στο Kemper Arena.

layne staleyΟ θάνατος της πρώην συντρόφου του, Demri Parrott από υπερβολική δόση τον Οκτώβριο του 1996 αποτέλεσε το τελειωτικό χτύπημα. Ο Staley βυθίστηκε σε μια κατάθλιψη από την οποία ουδέποτε επανήλθε. Χάθηκε από το προσκήνιο, ενώ φήμες λένε πως, με ύψος σχεδόν 1,90μ., έφτασε να ζυγίζει περίπου 40 κιλά και ήταν πάντοτε κάτωχρος. Εκτός από ελάχιστες εμφανίσεις με το συγκρότημα, σχεδόν δεν έφευγε ποτέ από το διαμέρισμά του στο Σιάτλ. Δεν γνωρίζουμε πολλά από την καθημερινότητά του μέχρι τον θάνατό του, ωστόσο λέγεται πως, εκτός από τα ναρκωτικά, δεν σταμάτησε να δημιουργεί, προσεγγίζοντας την τέχνη από διάφορες σκοπιές, έπαιζε βιντεοπαιχνίδια και απέφευγε να απαντήσει στα τηλεφωνήματα και σε όλων των ειδών τις προσπάθειες που έκαναν οι κοντινοί του άνθρωποι για να επικοινωνήσουν μαζί του.

Όπως είπε στη Ρούμπιο, «ξέρω ότι είμαι πολύ κοντά στον θάνατο. Κάνω κρακ και ηρωίνη εδώ και χρόνια. Ποτέ δεν ήθελα να τελειώσω έτσι τη ζωή μου. Ξέρω ότι δεν έχω ελπίδα. Είναι πολύ αργά. Δεν ήθελα ποτέ την έγκριση του κόσμου για τη γαμημένη τη χρήση ναρκωτικών». Μέσα από αναγούλες, πυρετό, με μια φωνή αγνώριστη και έχοντας χάσει πολλά δόντια, ο Staley περιέγραψε τη χρήση ναρκωτικών ως αναγκαστική. «Αυτό το γαμημένο το ναρκωτικό είναι όπως η ινσουλίνη που χρειάζεται ένας διαβητικός για να επιβιώσει. Δεν παίρνω ναρκωτικά για να φτιαχτώ, όπως πολλοί νομίζουν. Ξέρω ότι έκανα μεγάλο λάθος όταν τα άρχισα αυτά τα σκατά. Είναι πολύ δύσκολο να το εξηγήσω. Το συκώτι μου δεν λειτουργεί και ξερνάω όλη την ώρα και χέζομαι επάνω μου. Ο πόνος είναι πιο δυνατός από ό,τι μπορώ να αντέξω. Είναι ο χειρότερος πόνος στον κόσμο. Ο πόνος της πρέζας χτυπάει όλο το σώμα».
Στις 19 Απριλίου 2002 οι λογιστές του ενημέρωσαν τη μητέρα του πως δεν υπήρξε καμία κίνηση στα οικονομικά του επί δύο εβδομάδες. Μια επίσκεψη στο σπίτι του, τους έφερε αντιμέτωπους με τη σκληρή πραγματικότητα. Εκεί, δίπλα σε ένα βουναλάκι κοκαΐνης, πίπες για κρακ, κουτάκια από χρώματα για γκραφίτι, βιντεοπαιχνίδια, μια ανοιχτή τηλεόραση, όλα τα απομεινάρια μιας μοναχικής ζωής, o Staley πεσμένος, νεκρός επί δύο εβδομάδες σε προχωρημένη αποσύνθεση, έγραψε μόνος τον επίλογο του δράματος.

«So all you fools, who sing just like him, feel free to do so now, because he’s dead» τραγούδησε στον σπαρακτικό του αποχαιρετισμό στον φίλο του, ο Eddie Vedder, τον οποίο συμπεριέλαβε ως «κρυφό κομμάτι» στο Lost Dogs. «So sing just like him, fuckers, it won’t offend him, just me, because he’s dead». 

Απαλλοτριώνω από το Trolling Stone

Advertisements

3 responses

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s