Ήταν φίλος μου

Ο Δήμος είχε εκείνη την εσωτερική ηρεμία που απλώνεται στον χώρο, και ένα χαμόγελο που ξεκινούσε από βαθιά μέσα του και έλεγες πως δεν θα χαθεί ποτέ. Η Ιουλιέττα του, ένα υπέροχο πλάσμα, κοινωνικό, χαρούμενο, την έφερνε στη δουλειά και έλαμπε… Όλες οι σκέψεις τώρα στην οικογένειά του, και στη μικρή του. Δεν υπάρχουν λόγια για αυτήν την τραγωδία

We are not alone

Δεν έχω αισθανθεί χειρότερα διαβάζοντας το εντελώς απρόσωπο «45χρονος πνίγηκε» και πιο μπροστά «45χρονος αγνοείται στην Σκύρο». Για τα διάφορα blog ήταν ένας 45χρονος με μια ορφανή από μητέρα κόρη που πνίγηκε αφού την έσωσε.

dimos

Για μένα ήταν ο άνθρωπος που γνώρισα πριν από περίπου 15 χρόνια από τον φίλο του και συνέταιρό μου, Βασίλη. Ήταν ο άνθρωπος που αγάπησε μια Αγγλίδα στην Σκύρο. Ο άνθρωπος που παντρεύτηκε αυτή την Αγγλίδα στην Σκύρο. Ο άνθρωπος που αγάπησε και παντρεύτηκε την Rosie, στην Σκύρο. Ο άνθρωπος που αγάπησε, παντρεύτηκε και πέθανε στην Σκύρο. Ο άνθρωπος που δούλεψε μαζί μου 3 χρόνια σαν υπάλληλος, σαν συνέταιρος αλλά πάνω από όλα σαν φίλος. Ο άνθρωπος που ζήτησε το γραφείο μου για να κάνει μαθήματα Ρέϊκι με την γυναίκα του και μια τύπισσα από την Ουγγαρία. Ο άνθρωπος είχε χιλιάδες εναλλακτικές ανησυχίες και αναζητήσεις. Ο άνθρωπος που κορόϊδευα για τις εναλλακτικές τους…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 294 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s