Ανατολή

Beach near San José del Cabo, Mexico at sunrise

«Δεν σε αγκαλιάζει η ανατολή. Εσύ βυθίζεσαι στα χρώματά της»

Γύρισε το κεφάλι αργά και με κοίταξε με μισόκλειστα μάτα.

«Σκάσε βρε μαλάκα, θα με πνίξεις»

Γελάσαμε και βήξαμε τη μπύρα μας. Ο ήλιος συνέχισε να σκαρφαλώνει νωχελικά στον ουρανό κι εμείς συνεχίσαμε να τον κοιτάζουμε, ακουμπισμένες στους αγκώνες μας, τα πόδια βυθισμένα σε μια δροσερή άμμο. Έριξα πίσω το κεφάλι έκλεισα τα μάτια. Με κλώτσησε με το γόνατο και τραγούδησε.

Ο χρόνος δεν κυλουσε.

«Κι αν δεν έφευγα; Αν έμενα εδώ; Για πάντα…»

Στήριξε το μπουκάλι στην άμμο, στραβά και αγκάλιασε τα γόνατά της. «Εγώ θα μείνω εδώ. Εσύ θα φύγεις»

Κοίταξα τον ήλιο, ακίνητο σε ένα αέναο σκαρφάλωμα. Πήρα το μπουκάλι και ήπια δυο γουλιές. Πετραδάκια έπεσαν στην αγκαλιά μου, στη μπλούζα μου στα μαλλιά μου. Το έχωσα πάλι πίσω στην άμμο και κάθισα πάλι πίσω.

«Δεν μας κυνηγάει κανένας», είπα και έριξα πάλι πίσω το κεφάλι. Μου τράβηξε τα κόκκινα μαλλιά και της πέταξα ένα σπασμένο κοχύλι. Γελάσαμε.

«Όχι, δεν μας κυνηγάει κανένας», είπε. Πήρε μια βαθιά άδεια ανάσα.

Ο ήλιος ακόμη ανέβαινε.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s